ترانسفورماتورهای غوطهور{0}}روغنی معمولاً از روغن عایق معدنی (روغن ترانسفورماتور) به عنوان عایق و وسیله خنککننده استفاده میکنند.
این روغن عمدتاً از نفت تصفیه شده است و دارای خواص عایق، پایداری حرارتی و پایداری شیمیایی است و به طور موثر از اتصال کوتاه داخلی و گرمای بیش از حد در ترانسفورماتور جلوگیری می کند. اجزای اصلی روغن ترانسفورماتور آلکان ها، سیکلوآلکان ها و آروماتیک ها هستند. دارای نقطه اشتعال بالا و ویسکوزیته کم است که جریان و اتلاف گرما را تسهیل می کند. علاوه بر این، روغن ترانسفورماتور باید دارای ارزش اسیدی کم، رطوبت کم و مقاومت در برابر اکسیداسیون خوب باشد تا از قابلیت اطمینان طولانی مدت اطمینان حاصل شود.
انتخاب روغن ترانسفورماتور باید با استانداردهای بین المللی (مانند IEC 60296) یا استانداردهای ملی (مانند GB 2536) مطابقت داشته باشد. شاخص های خاص عبارتند از قدرت دی الکتریک، ویسکوزیته، نقطه اشتعال و نقطه ریزش. در کاربردهای عملی، روغن ترانسفورماتور همچنین نیاز به آزمایش و نگهداری منظم دارد تا از پیری یا آلودگی بر عملکرد ترانسفورماتور جلوگیری شود. موارد معمول آزمایش شامل تجزیه و تحلیل گاز محلول (DGA)، تست رطوبت و تعیین مقدار اسید است.
علاوه بر روغن عایق معدنی، روغن های استر مصنوعی یا روغن های سیلیکونی نیز ممکن است در کاربردهای خاص خاصی استفاده شوند. این روغنها مقاومت در برابر حرارت بالا-و ویژگیهای سازگار با محیط زیست دارند، اما گرانتر هستند. روغنهای استر مصنوعی معمولاً در ترانسفورماتورهایی که تحت شرایط بار یا دمای بالا کار میکنند استفاده میشوند، در حالی که روغنهای سیلیکونی به دلیل سمی نبودن-و نقطه اشتعال بالا، برای کاربردهایی با الزامات ایمنی بالا مناسب هستند.
در استفاده از روغن ترانسفورماتور به نکات زیر نیز باید توجه داشت: 1. از مخلوط کردن روغن های مارک های مختلف برای جلوگیری از واکنش های شیمیایی خودداری کنید. 2. برای جلوگیری از اکسید شدن، در یک محفظه در بسته-سبک نگهداری کنید. 3. روغن را به طور مرتب فیلتر یا تعویض کنید تا روغن آن حفظ شود
